لَله وا

در فرهنگ موسيقي منطقه للـه‌وا سازي بادي از جنس ني است كه در فرهنگ فارسي با عنوان ني چوپاني شناخته مي‌شود. اين ساز اختصاص به روابط و معيشت دامپروري داشته و نغمات مربوط به آن بازگوكننده‌ي مجموعه‌ي روابط و سازوكار معيشتي چوپانان و نيز آرمان‌ها و حرمان‌هاي آنان است. قديمي‌ترين نغمات مربوط به اين ساز مانند «سلك حال» اختصاص به جابه‌جايي، چرا و وصف دام دارد. بعدها برخي نغمات و قطعات مربوط به رپرتوار سرنا و قطعات موسيقي مراسمي مانند «رقص مقوم» و يا برخي الحان و نغمات آوازي همچون «كتولي» و «كل‌حال» نيز به مجموعه‌ي نغمات اين ساز افزوده شدند.

لغتنامه – قسمت دوم

زیز           =                    زوزه، گِزگِز زَنا            =                    زن زَناکنن     =                     زنها زیل         =                     پر، لب ریز زِمِسِّن      =                     زمستان زِلفین       =                 قفل س) سازَ          =               جارو  سَما         =               رقص سال وَن    =               پیشانی بند سر اِشته    =              جا گذاشت سَردَرمِه    =              سر پایینی سو دَمِرده =              خاموش شد سِیلَگ     =              گوسفند …