انجام کار برای مردمی که خود محتاج و نیازمند هستند و نمی توانند هیچ نفعی به ما برسانند ما را به این سو سوق می دهد که فقط برای خدایی که هم میبیند و هم در دنیا و آخرت پاداش می دهد، بسیار ارزش دارد.

در همین زمینه مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجت می فرمود:استاد ما شب ها درس خارج اصول می فرمود. شبی شخصی که به منبر رفته بود مقداری البته تا حد مزاحمت با درس طول داد. شاگردان به صدا در آمدند که چرا طول می دهد. استاد فرمود:«معلوم نیست کار ما بهتر از کار او باشد!»

خوب است که انسان اسم خود را در اهداف خیر بنویسد و خود را شریک گرداند، زیرا فردای قیامت معلوم نیست کدام قبول و کدام رد می شود. لذا شایسته است انسان به این اکتفا نکند که عالم یا مبلغ یا فلان کاره است. شاید همه رد شود؛ زیرا اعمال خیر شروط و موانع بسیار دارد که شایدا هنگام عمل رعایت نشوند. بنابراین، انسان باید در کار خیر و نحوه انجام آن فکر کند و فکرش موجب ابتکاری باشد که برای رسیدن به هدف مفید باشد.

مدتی قبل تعدادی از هم محلیان عزیز کاری باارزش برای آبادی محل هرچند کوچک ولی با ارزش فراوان در حد توان خود انجام دادند که جا دارد از ایشان کمال تقدیر و تشکر را بجا بیاوریم.

انجام کار خیر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.