لَله وا

لَله وا

در فرهنگ موسيقي منطقه للـه‌وا سازي بادي از جنس ني است كه در فرهنگ فارسي با عنوان ني چوپاني شناخته مي‌شود. اين ساز اختصاص به روابط و معيشت دامپروري داشته و نغمات مربوط به آن بازگوكننده‌ي مجموعه‌ي روابط و سازوكار معيشتي چوپانان و نيز آرمان‌ها و حرمان‌هاي آنان است. قديمي‌ترين نغمات مربوط به اين ساز مانند «سلك حال» اختصاص به جابه‌جايي، چرا و وصف دام دارد. بعدها برخي نغمات و قطعات مربوط به رپرتوار سرنا و قطعات موسيقي مراسمي مانند «رقص مقوم» و يا برخي الحان و نغمات آوازي همچون «كتولي» و «كل‌حال» نيز به مجموعه‌ي نغمات اين ساز افزوده شدند.

لغتنامه – قسمت دوم

لغتنامه – قسمت دوم

زیز           =                    زوزه، گِزگِز زَنا            =                    زن زَناکنن     =                     زنها زیل         =                     پر، لب ریز زِمِسِّن      =                     زمستان زِلفین       =                 قفل س) سازَ          =               جارو  سَما         =               رقص سال وَن    =               پیشانی بند سر اِشته    =              جا گذاشت سَردَرمِه    =              سر پایینی سو دَمِرده =              خاموش شد سِیلَگ     =              گوسفند یکساله سِف        =               سیب سِنَّن        =               سندان سیکا       =               اردک سَرتَب بَزو بَییته =      کنایه از روی هوا گرفته است سِخ         =               سیخ سِرنال   =

لغتنامه – قسمت اول

لغتنامه – قسمت اول

و از آیات او آفرینش آسمانها و زمین و تفاوت زبانها و رنگهای شماست؛ در این نشانه هایی است برای عالمان سوره روم آیه ۲۲ لغتنامه   واژگان الف) آسنی                      =     قصه آفتاب کِل               =   آفتاب گیر اُردِ                         =      می آوردی اُرد                         =   دستور ایمواَن                    =    می آمدی   اَجار                      =     شاخه های